Laatst zat ik rustig thuis. Het was super lekker weer buiten, mijn zoontjes waren beide tevreden en alle dingen waar ik me druk om kon maken had ik inmiddels wel opgelost of losgelaten. En toch.. toch voelde ik me zo mega onrustig! Ik voelde het door mijn hele lijf. De muren leken op me af te komen. Ik voelde mijn hart sneller bonken en zou het bijna kunnen vergelijken met het gevoel dat je krijgt als je door een leeuw wordt opgejaagd. Niet dat ik dat ooit heb meegemaakt, but use your imagination. Om mijn gevoel in 1 woord samen te vatten: Paniek. Helaas hebben steeds meer mensen ermee te kampen. Of dat nou in de milde vorm is van klamme zweethandjes of in de extreme vorm van een werkelijke paniekaanval: Leuk is anders. Op zo’n moment zit je zo in je hoofd en lijkt je lijf er vervolgens helemaal in mee te gaan. Het enige wat je op zo’n moment wilt is (naast zuurstof) je rustpunt weer vinden en dat het stopt.
In het verleden heb ik veel last gehad van paniekaanvallen. Deze uitte zich bij mij in hevige hyperventilaties en het shaken van mijn lijf. Naarmate ik steeds meer self-help boeken ging lezen en me ging verdiepen in de hoe-en-wat leerde ik hier beter mee om te gaan. Ik leerde mijn triggers grotendeels herkennen, maar net zo belangrijk: Hoe ik mezelf kon helpen wanneer ik weer die kant op dreigde te gaan. Nu ben ik alles behalve een medisch specialist, maar al kan ik maar 1 iemand helpen zich weer een beetje beter te voelen of iemand een stukje herkenning te geven, dan is mijn doel bereikt. Hierbij dus mijn tips voor als je hartslag weer wat sneller gaat, je hoofd begint te tollen, als je eigenlijk gewoon keihard wilt gillen (maar dat niet kan doen, want je zit in een overvolle trein) of je zit gewoon even niet lekker in je vel.
- GO OUTSIDE
Soms is het de omgeving die de onrust voedt. Je zit al de hele dag binnen en de muren komen op je af. Je zit alleen maar in je hoofd en dat is de laatste plek waar je nu wilt zijn. Dus trek je schoenen aan, pak je koptelefoon, zet een podcast of playlist op en ga je stappenteller trots maken. Alleen al wat frisse lucht doet wonderen voor een onrustig hoofd. Zoals ik vanmorgen erg getriggerd werd door het binnenzitten en het ‘niksen’, zo voelde ik een soort van ontlading toen ik de deur uitstapte. Ik ging van me druk maken in mijn hoofd naar in mijn lijf zijn en stappen zetten. En soms is letterlijk een klein blokje om al het kleine blokje dat je weer wat ruimte geeft om adem te halen. Je hoeft geen doel te hebben. Je hoeft geen bestemming te hebben. Je hoeft niks te bereiken of van jezelf te verwachten. Gewoon de ene voet voor de andere and thats it!
- BREATH
Wat ikzelf in het verleden echt heeelemaal verkeerd deed was het ademen tijdens een paniekaanval. Diepe teugen in en amper de tijd nemen om uit te ademen. En vooral lekker tempootje Formule 1. Er was dus ook geen gesprek met me te voeren en 100% van de keren was ik daarna volledig uitgeput. De goedbedoelde ‘doe maar rustig’ kwamen dus ook 0,0 binnen. Wat ik nu anders doe wanneer ik al voel ‘dit gaat de verkeerde kant op’ of als ik me mega onrustig voel is: Plaats je handen op je buik en maak een bolle buik als je inademt en maak hem weer plat als je uitademt. Hierdoor concentreer je je niet alleen op de plek waar je vandaan ademt, maar je zorgt ook dat je niet bezig bent met hetgeen waar je zo van slag van raakte. Het geeft je lijf letterlijk een reset, waardoor er weer ruimte ontstaat voor oplossingen. Je hebt ook de 4x4x4 techniek, waar je de focus legt op 4 seconden inademen, 4 seconden vasthouden en 4 seconden uitademen, maar daar werd ik zelf juist weer onrustig van. But if it works for you, go for it!
- WORK OUT
‘Wow, hold my horses. Sporten?! Dat vind ik al een uitdaging als ik niet onrustig ben.’ And I get it. Maar mocht je jezelf zover krijgen dan is dit toch wel de beste moodbooster die er is! Meer in je lijf zitten dan tijdens sporten kan bijna niet. En de gelukshormonen die je daarna cadeau krijgt bij je nieuwe abs, winning on life! Ik ben zelf een liefhebber van de gym. Heb 9 van de 10 keer geen idee wat ik moet doen en of ik het wel doe zoals het hoort, maar het is wel dé plek waar ik niet bezig ben met mijn lijstje ‘hier ga ik me vandaag druk om maken’ of de verwachtingen die ik mezelf opleg. Is die gym een drempel te hoog? Alleen thuis al een paar simpele oefeningen doen will do the trick. 10 jumping jacks, 10 burpees of een paar no-bad-ass squats en die onrust krijgt ervan langs. En tel daar de online shopping sessie bij op die je voor jezelf kan goedpraten, want ja, je moet er wel leuk bijlopen. Dan heb je 2 geluksmakers in 1.

- MUSIC
Ik ben blij dat mijn jongste de wereld om zich heen niet helemaal meekrijgt. Ik had namelijk 3 weken geleden echt een down dag. Ik voelde me mega onrustig, zat niet lekker in mijn vel en had alle tijd om alles in mijn hoofd nog ernstiger te maken. Toen ik mezelf eenmaal zat was en wist dat ik die cirkel moest doorbreken, zette ik mijn koptelefoon op en ben ik in de woonkamer voor de box van mijn zoontje gaan dansen alsof er niemand keek. De vrolijke beats deden instant iets met mijn humeur! A quick fix als je het mij vraagt. Wie wordt er nou niet vrolijk van Jamaican Bam Bam van Hugel? Of mijn zoontje zich op dat moment zorgen maakte over de dancemoves van z’n moeder? Who knows. Maar de enige onrust die ik op dat moment kon ervaren was die van de vraag ‘zagen de buren mij nou net twerken?’.
- WRITE IT DOWN
Begrijp me niet verkeerd: Je hoeft geen hele dagboeken vol te pennen. We moeten het niet moeilijker maken dan dat het is. Maar iedereen heeft op z’n telefoon wel een notitie app waar je een mentale load kan dumpen. Of een online bestie als ChatGPT die met alle liefde naar je wilt luisteren en je vooral niet tegenspreekt of wilt corrigeren. Zie je paniek en onrustige gedachten als een lading die je kwijt moet. En het ergens opschrijven is het letterlijk uit je systeem werken. Niet alleen creëer je zo ruimte in je hoofd, maar zo kan je het ook beter relativeren. In ons hoofd gaan we onze worst case scenario’s voeden en blijven we in die cirkel rondjes draaien tot we dus uiteindelijk in die paniekaanval belanden. Maar op papier kunnen we er een stukje afstand van doen. We kunnen zien waar het misgaat en we kunnen er vraagtekens bij zetten. ‘Is mijn beste vriendin écht helemaal klaar met me of is dit iets wat ik mezelf aanpraat?’ ‘Kan ik echt nooit meer naar een festival vanwege de drukte of heb ik de signalen voorafgaand aan het festival genegeerd en ging het daarom mis?’. Of in mijn geval vandaag: ‘Is het verhaal dat ik mezelf vertel over mezelf en mijn leven de waarheid of heb ik teveel tijd om mezelf onrealistische verwachtingen op te leggen en geeft dat me die onrust?’. Gooi het eruit en bekijk met meer headspace nog eens naar de situatie.

- TAKE A STEP – OR A STEP BACK
Stick with me. Want deze heeft wat uitleg nodig. Sommige mensen (zoals ik) worden onrustig van stilstaan en niksen. We voelen ons alles behalve productief en we stellen veel dingen uit. Daardoor stapelt niet alleen onze to-do list zich op, maar stellen we onszelf ook teleur. En het enige wat ons in zo’n geval kan helpen is juist een klein stapje zetten. Onszelf het idee geven dat we iets nuttigs doen. Het idee dat we vooruitgaan en dingen aan het realiseren zijn. Dat onze tijd niet doelloos voorbij tikt, maar dat we iets van ons leven maken. Vandaag ben ik bijvoorbeeld naar een koffietentje gegaan met mijn laptop om een post te schrijven en ik voel me echt 1000x beter dan 2 uur geleden! Gisteren had ik, ondanks dat ik me alles behalve goed voelde, met een vriendin afgesproken. Ik had daarna energie voor 10! De neiging om je te gaan isoleren en om vooral even niks te doen als je je zo onrustig voelt is mega. Maar juist ertegenin gaan. Wel onder de mensen komen. Wel in beweging komen. Wel die laptop pakken. Dat zijn uiteindelijk de dingen die je gaan helpen.
Anderzijds is het voor anderen juist vice versa. Die moeten een stapje terug nemen. Dit zijn de workaholics onder ons. De mensen die altijd maar aan staan en een serie kijken verspilde tijd vinden. Die nooit pauze nemen, want dat is niet productief. Herken jij jezelf hier meer in? Then I’ve got news for you. Ondanks dat het vast heel productief en goed voelt, loop (of ren) je jezelf volledig voorbij. Doordat je altijd aanstaat en nooit de tijd neemt om stil te staan, heb je ook geen tijd om op te laden, te reflecteren of om te leven in het hier en nu. Het aantal burn-outs en overspannen mensen in Nederland is de afgelopen 10 jaar meer dan verdubbelt! We voelen de constante druk om te presteren en iets anders dan ‘druk’ zijn betekent ‘lui’ zijn. Deze mensen zouden juist eens rust moeten nemen. Iets doen waar ze niks anders mee bereiken dan opladen of uitrusten. Pak een boek, kijk een film, ga op een tuinstoel in de tuin sterren kijken. Maar gun jezelf de rust en ruimte om dat batterijtje weer op te laden. Zo kan je uiteindelijk met een veel frissere blik weer de juiste koers bepalen en veel betere stappen maken. Je kan jezelf niet aan de oplader leggen. En een koffie (of 10) op z’n tijd zullen je vast ook een tijdelijke boost geven. Maar een stapje terug nemen zorgt uiteindelijk voor een grotere stap vooruit.
Hier nog een aantal opties die mij de laatste tijd weer terug brachten naar een beetje Zen in mijn leven:
- Een (nieuw) koffietentje bezoeken. Met een goed boek, laptop of just you and your coffee. Of bedenk thuis zelf een nieuwe twist voor dat eeuwenoude zwarte bakkie pleur. (Hallo, cacaopoeder en melk met vanille)
- Een vriend, vriendin, familielid, penvriendin of huisdier bellen. Let it all out!
- Watch the damn show. Je betaald niet voor niets iedere maand geld voor die streamingdienst.
- Effe scrollen op the gram, effe je algoritme finetunen op TikTok of pinnen op Pinterest. Al doet dit niet altijd goed en worden sommige mensen hier juist nóg onrustiger van (know yourself), we doen het allemaal en met een beetje zelfbeheersing (en een screentime blocker) kan het juist ook inspireren en afleiden.
- Be the next great baker. Bakken is naast fijne afleiding ook fijn snacken. Win-win, my friends.
- (Online) shoppen. Trakteer jezelf op iets moois. En nee, je hoeft niet je hele salarisstrook erdoorheen te jagen, maar zelfs een nieuw telefoonhoesje, een bos bloemen of een nieuw 483e schriftje die weer in de lade verdwijnt kan je dag een positieve draai geven.
Plaats een reactie